Powered By
BLOGFA.COM
پیروز واقعی حضور و انتخاب آگاهانه و آراء پاک مردم می باشد.
با آرزوی توفیق و سربلندی برای منتخبین
خدایا چنان کن سرانجام کار
تو خشنود باشی و ما رستگار
علی بویری25خردادماه1392
بنیاد شوش شناسی تاسیس شد
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، عضو هیأت مؤسس بنیاد شوششناسی در اينباره توضيح داد: شوش با پیشینهي هفتهزار سالهي فرهنگی، تاریخی و با توجه به غنای فرهنگی آن، همواره جایگاه ویژهای در فرهنگ و تمدن ایران دارد. تنوع آثار و یادمانهای تاریخی از دورههای پیش از تاریخ تا دوران معاصر از یکسو، وجود بارگاه مقدس دانیال نبی (ع) بهعنوان پیامبری الهی و مورد احترام تمام ادیان الهی و از سویی دیگر، تنوع قومی و مردمشناسی در شهرستان شوش همراه موقعیت خاص این منطقه بهلحاظ کشاورزی و اقتصادی و پتانسیلهای لازم برای شکوفایی صنعتی آن، از عوامل مهمی هستند که نياز به شناسایی و معرفی اصولی، روشمند و علمی این بخش از ايران را نشان ميدهند. از اینرو، با هدف شناسایی شوش از دید تاریخی، میراث فرهنگی، مذهبی و اجتماعی و دیگر زمینهها، با همت گروهی از فعالان اجتماعي، بنیاد شوششناسی در قالب مؤسسهای فرهنگی و عامالمنفعه تشکیل شد.
از جمله اهدافی که این بنیاد در نظر دارد، میتوان به تشکیل مرکز اسناد و اطلاعات مربوط به شوش در زمینههای مرتبط با موضوع فعالیتهای بنیاد، پیگیری کتابخانهي جامع شوششناسی، حمایت از فعالیتهای علمی و پژوهشی مرتبط با موضوع فعالیتهای مؤسسه مانند تألیف و ترجمهي کتاب، مقالات و رسالههای دانشگاهی اشاره كرد. همچنین پیگیری تأسیس موزهي مردمشناسی بخش دیگری از برنامههای پیشبینیشده براي بنیاد شوششناسی خواهد بود.
نظر به اینکه شوش اهمیت ویژهای در مجامع فرهنگی جهان دارد، حمایت از روند ثبت شوش در فهرست آثار جهانی نیز در دستور کار این تشکل قرار دارد. در آیندهي نزدیک، پایگاه اینترنتی جامع شوششناسی که مراحل طراحی آن در دست اقدام است، راهاندازی خواهد شد. در این سایت، شوش در فضای مجازی به چند زبان از جمله انگلیسی، فرانسه، عربی و فارسی معرفی خواهد شد و زمینهی مناسبی برای اطلاعرسانی، معرفی و ایجاد ارتباط خواهد بود. تلاش در راستاي بهوجود آمدن بستر مناسب تعامل و ارتباط با مؤسسههاي علمی و مراکز دانشگاهی، بخش دیگری از اهداف بنیاد شوششناسی است.
به گزارش ايسنا، دکتر حسین خنیفر، منصوره فروغیراد، دکتر محسن حاذقی، محمد ناصر و علی بویری اعضای هیأت مؤسسان این بنیاد هستند. مؤسسهي فرهنگی بنیاد شوششناسی پس از گرفتن مجوزهای لازم از مراجع ذیصلاح، در سازمان اسناد کشور بهشكل رسمي بهعنوان مؤسسهای عامالمنفعه و فرهنگی ـ علمی به ثبت رسید.
نقدی بر ثبت آثار تاریخی ایران در فهرست میراث جهانی
مهرنوش سروش*
افزایش آگاهی در سطح جهانی دربارۀ اهمیت میراث جهانی و طبیعی ملل مختلف، نه تنها برای خود آن ملل که برای تمامی بشریت، سبب تدوین و تصویب کنوانسیون ۱۹۷۲ یونسکو برای ثبت میراث جهانی فرهنگی و طبیعی شد. روح این کنوانسیون، باوری است جهانی بر ارزشهای تجدیدناپذیر و منحصر به فرد آثاری که در این فهرست ثبت میشوند و عزمی و میثاقی، از سوی کشورهای متعهد بر بهکارگیری هرآنچه در توان دارند برای شناسایی، حفاظت و معرفی هرچه بیشتر آثار و محوطههای طبیعی و تاریخی ثبتشده. در مقابل این عزم و تعهد، همۀ کشورهای عضو این پیمان، برمبنای این باور که میراثهای فرهنگی و طبیعی مرز نمیشناسند و سرمایۀ آیندۀ بشریت هستند، توافق دارند که یکدیگر را در فائق آمدن بر مشکلات و محدودیتهای حفظ و حراست از این آثار حمایت کنند...
محوطه باستانی شوش یکی از مهمترین محوطههای تاریخی کشور است که مدیران میراث فرهنگی در استان خوزستان حفاظت از این مجموعه و آمادهسازی پرونده ثبت جهانی آن را یکی از مهمترین اقدامات خود میدانند. به گزارش خبرگزاری مهر در این محوطه تاریخی 400هکتاری، تپههای تاریخی فراوانی وجود دارد که در ماههای اخیر مورد هجوم حفاران غیرمجاز قرار گرفته است بهطوری که در اوایل سالجاری حفاریهای غیرمجازی در تپه موسوم به قبر سید در نزدیکی تپه معروف جعفرآباد نیز انجام شد.
حفاری در محوطه شهر شاهی، که اطلاعات با ارزشی از نظر علم باستانشناسی در هزاره سوم ق. م بهدست میدهد، نیز مورد تلخ دیگری است. این حفاریها درحالی انجام شده است که تاکنون یگان حفاظت اداره میراث فرهنگی شوش در این زمینه اطلاعرسانی نکرده است. اما حفاری غیرمجاز در محوطه دهکده هخامنشی هم به همان منوال مسکوت ماند همچنان که بازکردن یک گور اشکانی روی محوطه موسوم به دهکده هخامنشی در سکوت انجام شد.
كاخ آپادانا شوش بار ديگر به سرپرستي ميرعابدين كابلي كاوش ميشود.
محمد ميراسكندري ـ رييس پژوهشكده باستانشناسي كشور ـ در گفتوگو با خبرگزاري (ايسنا) در اين باره بيان كرد: يكي از مهمترين كاوشهايي كه امسال انجام آنها در دستور كار است، ادامهي كاوشهاي گذشته در محوطهي باستاني شوش است كه به سرپرستي ميرعابدين كابلي در كاخ آپادانا انجام ميشود.
كابلي نيز به ايسنا گفت: امسال ميخواهم پيگرديها را در شوش با هدف روشن كردن بيشتر يافتههاي گذشته ادامه دهم. او توضيح داد: تپهي آپادانا يكي از تپههاي شهر شوش است كه دور تا دور آن ديوارهاي كشيده شده و بعد، كاخ آپادانا روي آن ايجاد شده است. ارتفاع اين تپه 18 متر است، البته اكنون بهدليل بالا آمدن خيابان، ارتفاع آن از سطح زمين كمتر محاسبه ميشود. در سالهاي طولاني كه فرانسويها در اين محوطه كار ميكردند، همهجا را خيلي خوب جستوجو و كاوش كردند؛ اما موفق به يافتن راه عبور از پايين تپه به بالاي آن كه كاخ در آنجا قرار داشت نشدند و اين مسأله همواره يكي از موارد ابهام كاوشگران بوده است.
نگاهی به فعالیت های باستان شناختی میرعابدین کابلی در شوش:
همزمان با هفته زمین پاك بخشی از جنگلهای كرخه شوش با همكاری جمع كثیری ازاعضای بسیج ،كاركنان میراث فرهنگی، محیط بانان و كاركنان محیط زیست و شركت شیر پاستوریزه پگاه خوزستان پاكسازی شد.
به گزارش خبرگزاری ایرنا شركت كنندگان دراین همایش بخشی از جنگلهای كرخه از محل پل ناجیان شوش با شعار سلامت زمین= سلامت انسان است اقدام به جمع آوری زباله ها و پاكسازی منطقه كردند.
در این مراسم 'فیروزحاجی كلی' رییس اداره حفاظت محیط زیست شوش ضمن گرامیداشت روز جهانی زمین پاك، بر فرهنگ سازی، اطلاع رسانی و آموزش زیست محیطی در تمام سطوح اجتماعی و آحاد جامعه تاكید كرد.
وی، بسترسازی فرهنگی در زمینه حفاظت از محیط زیست با آموزش مستمر، پایدار و برگشت ناپذیر را جزو برنامه های اساسی محیط زیست دانست و عموم مردم را به همكاری در اجرایی نمودن این مهم دعوت كرد.
نوروز
شراره فروزان فرهنگی ایرانی
نشانی از یگانگی و سرفرازی ملت بزرگ ایران پر سرور باد
دیولافوا، ژان، 1353، ترجمه ایرج فره وشی، سفرنامه: خاطرات کاوش های باستان شناسی شوش (1884- 1886)، تهران، انتشارات دانشگاه تهران (فکوهی .مریم رفیعی آتانی)
درباره نویسنده:
ژان دیولافوا (29 جون 1851- 25 می 1916) باستان شناس، کاشف، رمان نویس و روزنامه نگار فرانسوی و همسر مارسل آگوست دیولافوا بود. هر دوی آن ها به خاطر کاوش های شوش شناخته شده اند.
ژان در یک خانواده متمول به دنیا آمد و تحصیلات خود را در کالجی در پاریس (از سال 1862- 1870) به اتمام رساند. او در نوزده سالگی با مارسل ازدواج کرد. در همان سال همسرش برای جنگ داوطلب شد و به جبهه فرستاده شد. ژان نیز با لباس مردانه و سربازی همراه شوهر خود عازم جنگ شد.
با اتمام جنگ مارسل به عنوان مهندس راه آهن استخدام شد و در طول ده سال پس از آن، آن ها برای کاوش های باستان شناسی و کشفیات به مصر و مراکش سفر کردند. مارسل به علت علاقه به ارتباطات معماری شرق و غرب وارد حیطه باستان شناسی شد. دیولافوا برای اولین بار ایران را در سال 1881 بازدید کرد و دو بار دیگر هم برای کاوش های باستان شناسی به شوش آمد.
باستان شناسی اسلامی بصورت یک زمینه مستقل تحقیقی در حدود یکصد سال پیش ظهورکرد1. این گرایش در مقایسه با دیگر شاخه های باستان شناسی نسبتا دیر توسعه یافت ، اما از آن زمان تاکنون پویندگی قابل ملاحظه ای را کسب کرده است . در آغاز، کاوش محوطه های اسلامی با میل به کشف اشیا مشخص گردید ، بخصوص از آن جا که بودجه و حمایت برای این پروژه ها تامین شده بود. گر چه که در قرن بیستم، نظم باستان شناسی اسلامی بسیار دقیق تر شد و در پایان قرن نوزده نظریه مبنی بر آزمایش همه جانبه تر مواد باقی مانده از گذشته جایگزین کشف آثار شد که با پدیدار شدن این تغییر روش شناسی در قرن بیستم، باستان شناسی اسلامی پاسخگوی شرایط محلی گوناگونی شد که تنها مختص به خود بود . هدف این مقاله روشن کردن برخی موضوع ها و ارزش های است که مسیر این شاخه نسبتا جوان را هدایت کرده اند.
باستان شناسی اسلامی در پایان قرن نوزده و آغاز قرن بیستم بر پایه دو مسیر تحقیقاتی شکل گرفت . اولین مورد، علاقه به مفهوم تاریخی هنر بود. در قرن 18 "جوچم وینکلمن" (Joachim Winckelmen ) به این امر اشاره کرد که در بافت دنیای باستان ، ارتباطی بین هنر و روش زندگی وجود داشته است، عقیده ای که تاسف جدیدی را برای کشف آثار گذشته در پی داشت. در آغاز قرن بیستم تلاش های "جی .وی اف هگل" برای تحت قاعده درآوردن تاریخی جهانی برای تمام هنرهای ظریفه ،منجربه فراهم آوردن زمینه ای برای تاریخ هنر شد که بعدها بعنوان رشته ای مجزا ظهور یافت. دومین مسیر تحقیقاتی توسعه مطالعات شرق شناسی در پایان قرن هجده بود2. این دو مسیر تحقیقاتی تا پایان قرن نوزده به هم نرسیدند، اگرچه ؛ قبل از آن ، مطالعه ی هنر و باستان شناسی سرزمین های اسلامی در جذب نگرش های انتقادی مشخص با شکست روبه روشد.
چرا گمان نکنیم که کودکان در طول تاریخ بازی میکردند و برای بازیهای خود درست مثل امروز ابزار و وسایلی داشتهاند؟ تاکنون در ایران اشیای باستانی زیادی از دل خاک بیرون آمدهاند؛ اشیایی که نه درون مقبرهای پیدا شدهاند تا هویت خاصی بگیرند و نه نوشتهای همراهشان بوده تا چرایی ساختشان را برای ما روشن کند. اشیایی که یا در ابعاد کوچک ساخته شدهاند یا نقش و طرحی کودکانه دارند و یا حدس به ابزار بازی بودنشان است.
چهارچرخههای دیروز
